De kunstenaars van No-Rush, Marjolein Burbank, Flox den Hartog Jager, Mathilde Hemmes, Marijke Leertouwer en Fransje Smit, werken vanuit verschillende disciplines met verrassende Mixed Media technieken en ongebruikelijke materialen. Samen willen zij een dialoog op gang brengen, niet alleen onderling, maar ook met de bezoekers. Voor Museum het Leids Wevershuis maken wij de tentoonstelling ‘Size Matters’. Hierin gaat het o.a. over hoe het kleine groots kan zijn en het grote niet alleen over fysieke omvang gaat.
Fransje Smit
Chaos ontstaat als vanzelf, oude inzichten en patronen veranderen en het heden voldoet niet meer, valt in onderdelen uiteen. Heel voorzichtig zoeken deeltjes connectie met elkaar en vormen zo nieuwe verbindingen. In dit kwetsbare beginstadium vormt zich een teer nog uit te testen stramien dat een steviger ondergrond gaat vormen waarop verder gebouwd kan gaan worden.
Dit proces is in het groot en klein terug te vinden in het leven van alledag, van de wereldpolitiek tot ontwikkeling van je eigen potentieel: in mijn geval mijn creatieve verbeelding. Dat laatste zorgt regelmatig voor onrust, chaos in mijn hoofd en veel onzekerheid maar gelukkig ook momenten van mooi samenkomen van vorm, materiaal en verhaal. Helderheid, daarna verder en weer de chaos in.
Graag werk ik in witten om zo de vorm beter tot zijn recht te laten komen, vaak met een steunkleurtje in grijsblauw. Natuurlijke grondstoffen worden gebruikt in combinatie met allerlei vindsels uit mijn omgeving.
Flox den Hartog Jager
In Size Matters laat heeft Flox den Hartog Jager zich laten leiden door de afmeting van het werk. Ze zal dus kleine werken laten zien met drie thema’s: Man en Paard, Big Bang en Wanhoop.
Vijf kleine handgeborduurde werkjes vormen samen het werk Man en Paard. Ze weerspiegelen de verlangens van de man: zijn zucht naar naar (wils)kracht, (over)macht, vrijheid, praal en prestige, maar toont in de nietigheid van het werk en het medium waarin gewerkt is ook zijn kwetsbaarheid.
De naam BigBang spreekt denk ik voor zich. Uiteengevallen in kleine cirkels is het toch samen een groot geheel. De cirkels zijn ontstaan uit de verzameling proeflapjes die ik ooit maakte voor de artikelen die ik schreef voor Quiltnieuws, het tijdschrift van het Quiltersgilde. Voor wie het kan lezen zijn er heel veel verschillende textieltechnieken te zien: marmeren, monoprint en gelliprint, batikken, ontkleuren, roesten, shibori, zeefdrukken, stempelen en borduren. Ik ben benieuwd of u ze kunt ontdekken.
Wanhoop over de toestand van de wereld en het klimaat leidde tot twee kleine werkjes – een man en een vrouw die hun angst en wanhoop – want wat kan een individu- laten zien. Sleepless in Times of Corona zijn vier kleine werkjes, waarin mijn nachtmerries over het virus verbeeld zijn.
Marjolein Burbank
Het combineren van collage en borduurwerk is altijd een delicate aangelegenheid. Marjolein Burbank beheerst dit genuanceerde en subtiele spel tot in de perfectie en heeft zich daarmee gevestigd als een maatstaf in het genre. Haar universum? Tussen fantasie, feminisme en maatschappijkritisch speelt ze met finesse, transparantie en poëzie. Deze Nederlandse textielkunstenares, wier werk thema’s als feminisme, gender en discriminatie verkent, omschrijft zichzelf als een verhalenverteller die haar werk gebruikt om hedendaagse maatschappelijke vraagstukken aan te kaarten.
Mathilde Hemmes
Tot mijn 40e werkte ik als verloskundige. Ik maakte veel geboortes mee, maar werd ook regelmatig geconfronteerd met de dood. Nadat ik met de verloskunde stopte ging ik van 2001-2005 naar kunstacademie Minerva in Groningen. Met mijn eindexamenwerk, waaronder een ‘Babyjasje van kuikentjesbont’ en de video ‘Stuiterkuikens’, won ik de Klaas Dijkstra academieprijs voor autonoom beeldende kunst. Mijn fascinatie als kunstenares met seks, geboorte en dood heeft niet alleen betrekking op mijn ervaringen in de verloskunde maar ook op mijn eigen leven. Zo werd bijvoorbeeld de video ‘In de val’ metafoor voor mijn eigen situatie toen ikzelf ernstig ziek werd.
In mijn huidige werk, meest met textiel, zien we in de Limoeren behalve verwijzingen naar ziekte en dood ook geboorte weer als thema, nu vanuit mijn rol als oma.
Marijke Leertouwer
Mijn assemblages bestaan grotendeels uit objets trouvés: gevonden voorwerpen die ik samenbreng tot composities van kleine en grotere memento’s, doordrenkt van vervlogen herinneringen. Ik werk graag met fragmenten van oude klederdracht, oude foto’s, hout en religieuze objecten. Ook tafels, stoelen en ander klein meubilair vinden regelmatig hun weg naar mijn werk, bij voorkeur met zichtbare sporen van een vorig leven. Het gebruik van deze materialen versterkt de verhalende kracht van mijn assemblages. De toeschouwer wordt uitgenodigd de afzonderlijke elementen met elkaar te verbinden en zo een eigen verhaal te ontdekken. Elk werk draagt een zekere gelaagdheid en een mysterie in zich; achter iedere blik ontvouwt zich een andere vertelling. Niets is zoals het lijkt. Ik haal mijn inspiratie uit bedevaartsoorden, vooral uit plaatsen met grote collecties ex voto’s. Het zijn plekken waar de persoonlijke verhalen van talloze mensen zichtbaar en voelbaar worden. Ook de verhalen die binnen mijn familie zijn doorgegeven, samen met erfstukken die generaties hebben overleefd, vormen een belangrijke bron van inspiratie.
Voor de tentoonstelling ‘Size Matters’ heb ik een serie kleine bedjes gemaakt met op elk bedje een ‘patiënt’ met diverse bezittingen. De bedjes zijn klein maar de verhalen des te groter.
Aanwezigheid kunstenaars
Op 24 en 28 oktober, op 5,12,19 en 25 november en op 3 en 4 december zal een van de kunstenaars aanwezig zijn in het Wevershuis.
Poster
Vindt u het leuk om uw stadsgenoten attent te maken op de expositie “Size Matters”? Download de poster en hang hem, bijvoorbeeld, voor uw raam. Alvast bedankt!